Lakierowanie podłóg drewnianych

Lakierowanie posadzek drewnianych przeprowadzamy po właściwej obróbce ściernej. Przed procesem lakierowania drewno powinno być gładkie, bez obcych substancji typu wosk, olej, resztek starego lakieru czy kleju. W warunkach polskich parkiety są szpachlowane masą szpachlową wymieszaną z pyłem drzewnym.

Podczas lakierowania muszą panować odpowiednie warunki, tj. wilgotność drewna  10% +/- 3%, wilgotność względna powietrza 45-65%, temperatura pomieszczenia 18-25 oC, temperatura parkietu i lakieru musi być taka sama: od 8oC do 25oC. Lakierowanie może być wykonane jedynie na posadzkach suchych i czystych.

Bardzo ważne jest aby posadzkarz, przed zastosowaniem lakieru dokładnie zapoznał się z etykietą produktu. W szczególności będzie to dotyczyło lakierów dwukomponentowych.

Również instrukcja stosowania może nas poinformować czy dany lakier będzie mógł być stosowany na dany gatunek drewna oraz czy zaleca się stosowanie podkładu. Poinformuje nas również o czasie aplikacji następnych warstw oraz w jakim stosunku musi być mieszany z utwardzaczem. Podczas stosowania lakieru musimy również być świadomi okresu żywotności mieszaniny lakieru z utwardzaczem i przygotować go w odpowiedniej  ilości do lakierowanej powierzchni.

Lakierowanie podłóg drewnianych nie jest procesem trudnym. Jeśli lakiernik zastosuje się do wskazówek producenta danego lakieru, to można być pewnym w 99%, że uzyskana powłoka oraz ostateczny wygląd parkietu będzie zgodny z naszymi oczekiwaniami.

Lakierowanie parkietu można wykonać zarówno szerokim pędzlem typu szpalter lub wałkiem, dostosowanym do rodzaju lakieru (rozpuszczalnikowe lub wodne).

Posadzkę drewnianą lakieruje się dwukrotnie lub trzykrotnie w celu uzyskania większej gładkości powłoki. Najczęściej zalecane jest nałożenie dwóch warstw lakieru plus podkład lub trzech warstw lakieru bez podkładu. Należy pamiętać, że ostatnie lakierowanie wykonuje się prostopadle do padania światła. Wcześniejsze warstwy nakładamy krzyżowo (równolegle i prostopadle). 

Po wyschnięciu lakieru zaleca się przeszlifować lakier drobnoziarnistym papierem (granulacja od 150 do 180), w celu usunięcia, wystających po wyschnięciu włókien drzewnych. Szlifowanie pomiędzy warstwami, tzw. matowienie międzywarstwowe powinno się przeprowadzać pomiędzy każdą warstwą lakieru. Proces ten pozwoli nam na uzyskanie wysokiej jakości powłoki oraz wpłynie na właściwą adhezję warstw lakierniczych.

Najlepsze efekty uzyskania jednorodnej powłoki możliwe są po aplikacji pędzlem lub wałkiem oraz dzięki szlifowaniu międzywarstwowemu. Stosowane bardzo często przez parkieciarzy  metody nakładania lakieru metalową szpachlą zwiększają wydajność lakieru, parkieciarze eliminują powstawanie włókien drzewnych, przez co eliminują konieczność matowienia międzywarstwowego, lecz równocześnie oddają użytkownikowi powłokę o mniejszej grubości, narażoną na wcześniejsze zużycie, co jest niedopuszczalne przez producentów lakierów. Metoda aplikacji szpachlą metalową powinna być wykorzystywana tylko do szpachlowania parkietów masą szpachlową połączoną z pyłem drzewnym.

Lakier nakładamy na drewno wałkiem lub szerokim pędzlem równomiernie i niezbyt szybko, aby nie zachodziło tzw. zjawisko bąbelkownia (pęcherzykowania). Należy również pamiętać o właściwej ilości aplikowanego lakieru, tj. musimy go nakładać dość obficie, co pozwoli uzyskać właściwą rozlewność lakieru. Jeśli lakier nakładamy wałkiem, charakterystyczny jest odgłos suchego oraz mokrego wałka.

Czasy schnięcia podane przez producenta lakieru muszą być w pełni respektowane, lecz musimy pamiętać, że czas schnięcia podawany w instrukcji odnosi się do parametrów, temperatura powietrza 20oC i wilgotność względna powietrza około 60%. Każde odstępstwo od tych parametrów będzie skutkowało wydłużonym lub skróconym czasem schnięcia, co skutkuje możliwością lub koniecznością nakładania następnej warstwy po ostatecznym wyschnięciu lakieru (prosty test: gdy szlifowany lakier się pyli, to oznacza, że można nanosić  następną warstwę).

Powłoka lakiernicza utwardza się, w zależności od stosowanego lakieru (rozpuszczalnikowy lub wodny,) przez okres minimum 14 dni, i przez ten okres parkiet należy użytkować przy niezbyt dużym obciążeniu. Możemy po nim chodzić lecz z wnoszeniem mebli oraz kładzeniem dywanów należy się wstrzymać.

Uzyskana powłoka lakiernicza jest trwała przez okres od 3 do 10 lat, jest to uzależnione od rodzaju zastosowanego lakieru oraz jest zależne od intensywności użytkowania powłoki lakierniczej.  Każdy parkieciarz powinien poinformować użytkownika o konieczności zastosowania podkładek filcowych pod meble, wycieraczek przed wejściem oraz o konieczności właściwej konserwacji i pielęgnacji podłóg pokrytych lakierem.

Powłoka lakiernicza jest łatwiejsza w konserwacji od podłóg olejowanych, można ją myć każdym dostępnym detergentem lub stosować środki polecane przez producenta lakieru. Podłoga lakierowana może być również konserwowana przez woskowanie, lub konserwację środkami typu renowatory do lakieru lub środki metalizujące powłoki lakiernicze.

Przy wyborze lakieru należy pamiętać o stosowaniu odpowiedniego do gatunku drewna systemu lakierniczego:

  • Przy gatunkach europejskich właściwy dobór lakieru polega na wyborze systemu rozpuszczalnikowego lub wodnego. W przypadku lakierów rozpuszczalnikowych, należy pamiętać że nie zastosowanie lakieru podkładowego np. typu Capon, pozwoli nam na uzyskanie podłogi przyciemnionej, następuje tu tzw. zjawisko wygrzewania parkietu, przez co ostateczny wygląd podłogi będzie przyciemniony i usłojenie będzie intensywnie podkreślone. Zastosowanie lakieru wodnego pozwoli nam zachować wygląd posadzki naturalnej.
  • Przy gatunkach egzotycznych, bez stosowania podkładów do drewna egzotycznego, możemy  uzyskać efekt ożywionego drewna w przypadku lakieru rozpuszczalnikowego lecz należy pamiętać, że niektóre gatunki egzotyczne zawierają substancje oleiste lub zawierają antyoksydanty, które zmniejszają przyczepność lakierów i powodują łuszczenie powłoki.

Na rynku istnieją różne rodzaje lakierów, każdy z nich posiada wiele zalet oraz różnych wad. Ostatecznych wybór będzie zależał od przeznaczenia pomieszczeń, gatunków lakierowanego drewna oraz od zasobności kieszeni klienta. O właściwościach poszczególnych rodzajów lakierów przeczytaj tutaj.

Maciej Stefaniak

V33 Polska

Możliwość komentowania jest wyłączona.